Kapelstraat 8a, Ootmarsum

Kapelstraat 8a-10

Op dit deel van de Kapelstraat lagen drie percelen, die zijn herverdeeld over de 4 woningen die hier nu staan. De grenzen lagen dus heel anders. 200 jaar geleden waren dit de percelen A619, A620 en A622. A619 heeft overlap met nummer 12 en A622 met nummer 8.

A619

Volgens het kadaster was dit perceel eigendom van Nieuwehuis, pastoor Enschede. De woning was 32 m² groot en de tuin 65 m². Het lijkt er op dat dit Gerardus Johannes Nieuwenhuis (1768-1837) was. Volgens eveneens de gegevens van het kadaster was hij eigenaar tot maar liefst 1958! In 1913 is de woning gesloopt en in 1922 werd er een schuur geplaatst.

In 1958 werd het perceel verkocht aan de Stichting bejaardenzorg Sint Franciscus Gasthuis aan de Schiltstraat 12, huize Franciscus dus. Er werden later bejaardenwoningen gebouwd.

A620

Dit pand ter grootte van 36 m² was eigendom van de begijn Joanna Weghuijs (1769-1838). Na haar overlijden in 1838 gaat het naar haar zuster Euphemia Weghuijs (1774-1850).

Na haar overlijden gaat de woning in 1852 naar de kleermaker Johannes Weierink (1821-1895). Hij was in 1847 getrouwd met Gezina Masselink (1822-1853). Gezina overleed in 1853 nadat er 3 kinderen waren geboren.

Johannes had niet veel geluk met zijn vrouwen. Na Gezina trouwde hij nog 4 maal. Achtereenvolgens met Maria Veelders (1821-1856), Berendina Reinerink (1824-1866) en Maria Veenhuis (1834-1870). In 1871 trouwde hij met Dina Johanna ten Cate (1825-1904) en dit huwelijk overleefde bijna 24 jaar.

In 1903 werd de woning verkocht aan de vleeschhouwer Salomon Frank (*1838) die het in 1911 onbewoonbaar laat verklaren en in 1913 sloopt. Het wordt een tuin met perceelnummer A2291.

Zoon Abraham Georg Frank (1887-1956) en dochter Hester Carolina Frank (*1873) worden in 1917 de eigenaren van de tuin. De tuin wordt in 1921 verkocht aan Maurits ten Brink (1872-1943) en kinderen.

Het gezin is in 1943 afgevoerd naar Sobibor en het kadaster vermeldt als nieuwe eigenaar de Niederländische Grundstücksverwaltung te ‘s Gravenhage. Ook de andere onroerende goederen gaan naar de Duitse bezetter.

In 1944 wordt het eigendom overgeschreven op naam van de hotelhouder Arnold Kip (1892-1948) en zijn vrouw Jo Frowijn (1894-1982). Er vindt in 1948 een samenvoeging plaats met de percelen A622 en A623 en het nieuwe perceel A2775 wordt slachtplaats.

Omdat de bezittingen tijdens de oorlog zijn onteigend door de Duitsers, vindt er in 1956 "Rechtsherstel" plaats. De enige overlevende van de Holocaust is de Siegmund ten Brink (1905-1964) en hij wordt in 1956 de eigenaar. In 1957 wordt het terrein verkocht aan de gemeente, die het in 1960 verkoopt aan de Stichting bejaardenzorg Sint Franciscus Gasthuis.

A622

Dit perceel was eigendom van de kuiper Asuerus Morshuis (1792-1870). Hij was in 1830 getrouwd met Bernardina van Benthem (1790-1847). Asuerus werd ook wel wel Zwibertus, Asues, Zweer of Zwier genoemd. Na zijn overlijden in 1870 werd hun enige kind, Johanna Morshuis (*1831), de eigenaar. Zij was in 1852 getrouwd met Gradus Lohuis (1820-1882). Na het overlijden van Gerhardus verhuisde Johanna met twee nog thuiswonende kinderen in 1895 naar Nordhorn.

De woning wordt in 1897 verkocht aan Johannes Bernardus Reinders Jzn. In 1909 wordt de slachter Alex ten Brink (1869-1943) de eigenaar van dit perceel en hij neemt het in 1910 in gebruik als werkplaats.

In 1917 wordt zijn broer Maurits ten Brink (1872-1943) de eigenaar, die er een slachtplaats van maakt. Mauritz was naast slager ook veehandelaar.

Het gezin is in 1943 afgevoerd naar Sobibor en het kadaster vermeldt als nieuwe eigenaar de Niederländische Grundstücksverwaltung te ‘s Gravenhage. Ook de andere onroerende goederen gaan naar de Duitse bezetter.

In 1944 wordt het eigendom overgeschreven op naam van de hotelhouder Arnold Kip (1892-1948) en zijn vrouw Jo Frowijn (1894-1982). Er vindt in 1948 een samenvoeging plaats met de percelen A622 en A623 en het nieuwe perceel A2775 wordt slachtplaats.

Omdat de bezittingen tijdens de oorlog zijn onteigend door de Duitsers, vindt er in 1956 "Rechtsherstel" plaats. De enige overlevende van de Holocaust is de Siegmund ten Brink (1905-1964) en hij wordt in 1956 de eigenaar. In 1957 wordt het terrein verkocht aan de gemeente, die het in 1960 verkoopt aan de Stichting bejaardenzorg Sint Franciscus Gasthuis.

Bejaardenwoningen

In 1963 worden hier bejaardenwoningen gebouwd, onder de vleugels van het Sint Franciscus Gasthuis. Rond 2011 worden deze en omliggende woningen afgebroken net als het Sint Franciscus Gasthuis. Langs de Kapelstraat worden woningen en appartementen gebouwd, langs de Schiltstraat worden het museum Ton Schulten en het restaurant De Pastorie gerealiseerd.

Kapelstraat 2012

Gezicht op de Kapelstraat na de sloop van Huize Franciscus. Hier werden later de appartementen aan de oneven kant van de Kapelstraat gebouwd.

Kapelstraat 2012

Gezicht op de Kapelstraat na de sloop van Huize Franciscus. Hier werden later de appartementen aan de oneven kant van de Kapelstraat gebouwd.

Kapelstraat 2012

Gezicht op de Kapelstraat na de sloop van Huize Franciscus. Hier werden later de appartementen aan de oneven kant van de Kapelstraat gebouwd en helemaal links het museum van Ton Schulten.

Kapelstraat 2008

Nieuwbouw woningen aan de Kapelstraat / Westwal.

Kapelstraat 2008

Nieuwbouw woningen aan de Kapelstraat / Westwal. Links H. Bekman

Kapelstraat 2001

Kapelstraat 2001. Links bejaarden/aanleunwoningen. Rechts: bejaardenhuis Huize Franciscus

Kapelstraat 1969

Kapelstraat 1969. V.l.n.r. Ten Bokum, Bekmann, Broekhuis, garage. Rechts nog net te zien de voormalige RK pastorie